Systemy wizyjne kontroli jakości: każdy produkt sprawdzony

To automatyczna kontrola jakości z użyciem kamer i wytrenowanego modelu AI. Każdy produkt na linii zostaje zarejestrowany i oceniony, przy pełnej prędkości produkcji. Model rozpoznaje odchylenia takie jak rysy, wgniecenia, zabrudzenia, błędy montażu i błędy etykiet, a każdy wynik jest zapisywany przy produkcie albo partii.

Klasyczna wizja maszynowa pracuje na sztywnych regułach i tolerancjach i jest mocna w pomiarze, zliczaniu i odczycie kodów. Wizja z AI uczy się z przykładowych obrazów i dzięki temu rozpoznaje także odchylenia, których trudno ująć w reguły, takie jak rysy, zabrudzenia albo naturalna zmienność. W praktyce obie techniki często łączy się na jednym stanowisku kontroli.

Wady powierzchni takie jak rysy, wgniecenia i przebarwienia, brakujące albo źle założone elementy, zabrudzenia i ciała obce, błędy etykiet i kodów oraz odchylenia kształtu. Przy wykrywaniu anomalii model może dodatkowo zgłaszać odstępstwa od obrazu normy, także rodzaje wad, które nigdy wcześniej nie wystąpiły. To, co jest osiągalne, zależy od produktu, kamery i oświetlenia, a oceniamy to na rozmowie wstępnej.

Badania nad kontrolą wizualną pokazują, że nawet wprawni kontrolerzy przy powtarzalnej pracy wychwytują około 80% odchyleń i że ten odsetek spada, im dłużej trwa praca. System wizyjny ocenia każdy produkt tak samo, przez cały dzień. Jaką dokładność osiągnie na twoim produkcie, zależy od zastosowania, dlatego najpierw pracuje równolegle z twoją dotychczasową kontrolą, żebyś sam mógł porównać wyniki.

Mniej, niż wiele firm zakłada. Do wielu zastosowań wystarczą dziesiątki do setek przykładów na rodzaj wady, a przy wykrywaniu anomalii model może uczyć się wyłącznie z produktów dobrych, gdy przykładów wad jest niewiele. Ważniejsze od liczby jest pochodzenie: model trenuje się na obrazach z twojej linii, twojej kamery i twojego oświetlenia.

Tak. Kamerę, oświetlenie i komputer edge da się praktycznie zawsze wpiąć w istniejącą linię, a połączenie ze sterownikiem odbywa się przez standardowe sygnały i protokoły. Nie trzeba wymieniać linii ani zatrzymywać jej na długo.

Czasem. To, czy istniejąca kamera się nada, zależy od rozdzielczości, pozycji, a przede wszystkim od oświetlenia: to ono w dużej mierze decyduje, czy model potrafi pewnie ocenić. Na rozmowie wstępnej oceniamy, co już jest zamontowane i co jest potrzebne.

Praktycznie zawsze. Ocena odbywa się lokalnie na komputerze edge, w kilkudziesięciu milisekundach na produkt i niezależnie od internetu. Przy montażu czasy wyzwalania i wyrzutu są dostrajane do prędkości twojej linii, żeby każdy produkt został oceniony bez spowalniania produkcji.

To ty decydujesz. Stanowisko przekazuje sygnał do sterownika: produkt zostaje wyrzucony, operator dostaje powiadomienie albo linia się zatrzymuje. Przypadki wątpliwe można odkładać do oceny człowieka, a każde odrzucenie jest zapisywane wraz z obrazem.

Nie. System przejmuje powtarzalne patrzenie: każdy produkt, przez cały dzień, tak samo. Ludzie dalej ustalają, co jest dobre, a co wadliwe, oceniają przypadki wątpliwe i wykorzystują dane do poprawy procesu. Tam ich wiedza daje najwięcej.

To zależy od zastosowania: liczby stanowisk kontroli, potrzebnych kamer i oświetlenia oraz złożoności samej kontroli. Dlatego zaczynamy od rozmowy wstępnej i jednego stanowiska, żeby inwestycja i spodziewany wynik były jasne, zanim rozszerzysz to dalej.

W wielu przypadkach pierwsze stanowisko stoi na linii w ciągu 6 do 8 tygodni, razem z montażem, wytrenowaniem modelu i okresem pracy równoległej obok dotychczasowej kontroli. Dokładny czas zależy od zastosowania i dostępności przykładów.